Geprint vanhttps://www.tuinadvies.nl/artikels/clematis_zonder_zorgen

Clematis zonder zorgen

Wie houdt niet van clematis, met haar prachtige bloemen en elegante manier van klimmen? Zelfs in de kleinste tuin past ze. Jammer genoeg vallen sommige clematis ten prooi aan de gevreesde clematisschimmel. Kies de juiste soort, en verzorg ze goed. 

Het zal je maar overkomen, dat je lievelingsclematis in volle bloei plots verwelkt en afsterft. Het begint met een verwelkte stengel en wat bloemknoppen, waarna de hele plant wegkwijnt. Voor alle duidelijkheid: enkel de grootbloemige soorten, meestal die met de grootste, meest opvallende bloemen zoals Clematis patens en ‘Jackmanii’, zijn vatbaar voor de verwelkingsschimmel. De schimmel dringt binnen aan de voet; op het moment dat je het waarneemt, kun je al niet veel meer doen. Vermijd deze clematissen in je tuin, er zijn meer dan genoeg prachtsoorten die niet ziek worden.


Van links naar rechts: Clematis montana, Clematis 'Willy' (alpina), Clematis × triternata 'Rubromarginata'

Welke clematis? 

Heb je genoeg plaats, plant dan verschillende soorten, en spreid de bloei. De clematislente begint al vroeg, in maart, met Clematis × cartmanii, gevolgd door de lieflijk knikkende blauwe klokjes van Clematis alpina en de overweldigende C. montana. In mei bloeit de fascinerende Clematis ‘Kaen’, vanaf juni zorgen de meeste grootbloemige clematissen, Clematis viticella en C. tangutica voor kleurengeweld. Van juli tot oktober bloeien Clematis texensis en C. orientalis. Daarna beginnen de clematissen die hun blad ’s winters houden, zoals Clematis armandii, Clematis ‘Apple Blossom’, met geurende, lichtroze bloemen, en Clematis cirrhosa var. purpurascens 'Freckles', met paarse sproetjes. Wil je een clematis die geurt, kies dan ‘Paul Farges’, met witte sterretjes, of ‘Betty Corning’, met lichtroze klokjes, al moet je er nu ook geen intense geur van verwachten. Van de montana’s is de witte Clematis montana var. wilsonii de lekkerst ruikende. Tuin in volle zon? Plant Clematis texensis, C. diversifolia, C. integrifolia (zoals de erg mooie Arabella) of C. orientalis. 

Zo geplant

Plant ze in halfschaduw, op een plek waar de grond nooit uitdroogt, in een groot gat, tot 50 cm diep. Houd 30 cm afstand van de muur en zorg dat de wortels van andere planten in de buurt niet tot bij de clematis kunnen. Maak desnoods een wortelscheiding met een grote oude pot zonder bodem, of een plaat. Meng de aarde met de helft bodemverbeteraar. Zet er een vaste plant voor, zo blijft de voet van je clematis mooi in de schaduw. Neem geen dakpan, geeft te veel warmte af en is een geliefde schuilplek voor slakken, die de jonge clematisscheuten in de lente geweldig lekker vinden. Geef elk jaar een handje kalk en een handje organische tuinmest. Knip jonge clematissen de eerste drie jaar in februari telkens tot op 30 cm terug, zo ontwikkelen ze een sterk wortelgestel en zijn ze veel beter gewapend tegen ziektes. 


Van links naar rechts: Clematis 'Blue Pirouette', Clematis ‘Rouge Cardinal’, Clematis alpina

Snoeien zonder stress

Vergeet al die ingewikkelde regels over al die verschillende clematissen en hun eigen snoeiwijze. Snoei in februari alle clematissen, behalve de soorten die deze lente (voor juni) gaan bloeien. Snoei dus nu geen Clematis montana (die bloeit in april), Clematis alpina en Clematis armandii, die al in januari bloeit. Die drie snoei je na de bloei. Heb je soorten met grote bloemen zoals de bekende Nelly Moser, knip dan een derde af; alle andere snijd je tot 25 centimeter van de grond af. Zorg dat er altijd nog 2 dikke knoppen achterblijven, waaruit de plant weer verder groeit. Weet je niet meer wat voor clematis je precies hebt? Blijf eraf, kijk hoe hij bloeit, zoek op welke het is en noteer de snoeiwijze in je tuinboekje, voor volgend jaar. 


#5497

Auteur: Laurence Machiels
Groenjournalist