Geprint vanhttps://www.tuinadvies.nl/artikels/kortschildkevers_of_staphylinidae

menu
Tuinadvies

https://www.tuinadvies.nl   /    maandag 21 oktober 2019

Het Ocypus- geslacht, de kortschildkevers

kortschildkevers

De familie van de kortschildkevers (Staphylinidae) is hoofdzakelijk te herkennen aan het hele korte dekschild dat slechts een deel van het achterlijf bedekt. Onder het dekschild liggen de vleugels netjes opgevouwen en beschermd. In tegenstelling tot wat je zou denken zijn het uitstekende vliegers die het luchtruim vooral in de avondschemering opzoeken.

In de Benelux komen zo’n kleine 1000 soorten kortschildkevers voor die vaak heel lastig te determineren zijn. Het is dan ook één van de meest omvangrijke keverfamilies. De kleuren variëren doorgaans van rood over bruin tot zwart. Ze hebben duidelijk zichtbare antennes en sterke bijtende monddelen (mandibels). Larven ontwikkelen zich doorgaans in de bodem terwijl de imago’s of valwassen kevers zich over het bodemoppervlak verplaatsen.

De ontwikkeling en levenscyclus van sommige soorten heeft zich volledig aangepast aan de teeltschema’s en teeltbehandelingen van bepaalde gewassen. Dit is vooral onderzocht in de teelt van wintertarwe en suikerbieten.
Het zijn bovenal goede biologische bestrijders die zich te goed doen aan tal van schadelijke insecten en hun larven (o.a. de wortelvlieg).

Laatst, bij het maaien van de graskant, werd mijn aandacht getrokken door twee grote zwarte insecten. Groter dan gemiddeld, marcherend als soldaten, in een gevaarlijk dreigende houding. Het achterlijf gevaarlijk schorpioen- gewijs rechtop en een stel stevige scharen op het grote zwarte kopgedeelte.

Ocypus olens of stinkende kortschildkeverHet bleken dus kortschildkevers te zijn, en dan nog wel de stinkende Ocypus olens. Deze grote soort heeft een opvallend helzwarte kleur en een langgerekt lichaam tot 30 mm.
Ze zijn nog het best vergelijkbaar met een grote oorworm maar missen de twee knijpende delen op het achterlijf waar bij het vrouwtje wel een legboor is te zien en dit is meteen ook het zichtbare verschil tussen beide geslachten.

Je kan ze nuttig noemen want ze hebben slakken en engerlingen op het menu maar jammer genoeg houden zijn ook van regenwormen en knagen zij met hun stevige kaken zelf wel eens aan zachte plantendelen.

Het zijn echte jagers die in de strooisellaag op zoek gaan naar hun prooien die hoofdzakelijk uit kleine ongewervelden bestaan, ook aas gaan zij doorgaans niet uit de weg.

Hun natuurlijke vijanden; andere insecten, amfibieën en vogels; worden afgeschrikt door het aannemen van een dreigende houding en als dat niet volstaat wordt er een wit stinkend goedje uit het achterlijf afgescheiden om de vijand te verjagen. Het is echter voor de wijd opengesperde kaakdelen dat we voorzichtig moeten zijn. Deze kunnen pijnlijk uithalen, een beet van deze grote kever leidt vaak tot huidirritatie. Deze kever werd in het verleden niet voor niets in verband gebracht met de duivel. In de Engelse taal wordt hij nog steeds Devil’s coach horse beetle genoemd. Ook Magere Hein gebruikte deze kever voor het verwerven van extra krachten.

#4923

Auteur: Thomas
Redactie Tuinadvies
http://www.tuinadvies.be/tuin/145930/thomas-p