Geprint vanhttps://www.tuinadvies.nl/artikels/tuinreis_parijs_bezoeken3?selectCountry=1

menu
Tuinadvies

https://www.tuinadvies.nl   /    zondag 18 augustus 2019

Een tuinreis naar Parijs in de lente deel 3

Al vanaf de ingang aan de kant van de Seine wacht ons onmiddellijk een vijfhonderd meter lange rechthoekige tuin in Franse stijl met een enorme perspectiefwerking. Hier worden de bloembedden twee maal per jaar nieuw aangeplant met seizoensbloemen. Wij maakten nog net de voorjaarsbloemen mee in al hun schoonheid.

Aan het eind van deze parterre bevinden zich de warme kassen en het museum voor natuurhistorie. We hebben weer maar vier dagen en moeten een beetje woekeren met onze tijd en dus keuzes maken uit de elf mogelijke theamatuinen. We kiezen voor de tropische kassen, een klein stukje van de planten verzameling van de tuinbouwschool en voor de rotstuinen.
De kassen in art-decostijl, werden onlangs hersteld en bevatten een verzameling imposante planten: ficussen, bananen en allerlei tropische palmen geven er schaduw aan de typische ondergroei van het regenwoud en steun aan tal van mooie epifyten. Mooi en goed verzorgd vooral, maar de kassen in onze nationale plantentuin in Meise moeten er niet voor onder doen. De andere kassen bevatten een (kleine) cacteeën en succulentenverzameling, een verzameling planten uit Nieuw Caledonië en een derde kas leert ons iets over de evolutie van de planten over miljoenen jaren.

Jardin des Plantes
Jardin des Plantes

In de rotstuin alleen al had ik uren kunnen rond kruipen met een notitieboekje en een fototoestel, maar dat durf ik mijn medereizigers niet aan doen.

Jardin des Plantes
Jardin des Plantes

Een tuinreis is maar geslaagd als er voldoende afwisseling is voorzien. Een gebrek aan afwisseling leidt al gauw tot een moment van verzadiging en verminderde interesse, ook voor gedreven liefhebbers. Eén van de grote warenhuizen bezoeken, flaneren langs de Champs Elysées, voor een tijdje verdwijnen in een museum of uitgebreid koffie met gebak nemen op een terras, draagt zeker bij tot het welslagen er van.
We bezochten o.a. ook twee tentoonstellingen in het Palais de Chaillot. Eén over het werk van Burl Marx, een Braziliaanse landschapsarchitect en de fantastisch gedocumenteerde tentoonstelling La Ville Fertile, over de geschiedenis van de tuinaanleg, over de introductie van groen in de steden waarbij veel aandacht werd besteed aan de nieuwste inzichten op dat vlak. Een project dat onze aandacht trok was het gloednieuwe park in de wijk Les Grands Moulins, dat nog volop in aanleg was. Meer en meer wordt er aandacht besteed aan de ecologische principes zonder dat de bezoeker-gebruiker zich tekort gedaan moet voelen in zijn groenbeleving. Gras wordt wel minder vaak gemaaid, er wordt meer streekeigen groen gebruikt en er is meer aandacht voor insecten, vogels en kleine zoogdieren.

Jardin des Grands Moulins
Jardin des Grands Moulins

Twee beter gekende en druk bezochte tuinen in het hart van Parijs zijn de Jardin de Luxembourg en de Jardin des Tuilleries. Beiden zijn al een paar eeuwen geleden aangelegd in Franse stijl maar met duidelijke Italiaanse invloeden en met gebruik van trappen, terrassen en waterbasins met fonteinen. Zonder evenwel een bezoek aan deze tuinen als doel te stellen wandelen we er een paar keer door op weg naar andere bestemmingen. Toen wij daar waren was het nog volop de tijd van de tulpen en de violieren en stalen de paardenkastanjes en de rijkbloeiende Cercisbomen op dat moment de show.

Jardin de Tuilleries
Jardin de Tuilleries

Aan de uitgang van de Jardin des Tuilleries, kant van de Place de la Concorde is er voor tuinliefhebbers een zeer interessante boekenwinkel met een enorm aanbod aan boeken over planten en tuinkunst. Voor wie er niet tegen op ziet van een tijdje in de rij te staan is er aan de andere zijde, in de Orangerie, een tentoonstelling van ‘de waterlelies’ van Monet.

Jardin de Luxembourg
Jardin de Luxembourg

Iets helemaal anders weer zijn de begroeide muren van het Museé du Quai Branly, ontworpen door Patrick Blanc. De totale geveloppervlakte bedraagt 800 m2. Op een stalen frame werd een soort canvas gespannen met zakjes in verwerkt. 15.000 Planten van wel 150 soorten werden er op aangeplant en worden bevochtigd en bemest via een onzichtbaar waterleidingssysteem. P. Blanc was de trendsetter met dit ingenieuze systeem van verticaal tuinieren maar kreeg reeds overal ter wereld navolgers, ook in interieurs.
Niet alleen deze groene wanden, maar ook de volledige groenaanleg rond het gebouw is zeer speciaal, temeer daar de tuin gewoon onder het gebouw, dat deels op palen staat, door loopt , uiteraard met een aangepaste schaduwlievende beplanting.
Het museum zelf is ook zeker een bezoek waard. Het is volledig gewijd aan primitieve en etnische kunst van over de hele wereld en bevat een enorme collectie voorwerpen. Reken op minstens twee uur en de toegang is relatief duur.

Musée de Quai Branly
Musée de Quai Branly

Het Parc Citroën viel eigenlijk nogal tegen, niet qua aanleg, want de grootsheid van het opzet, het doorzicht en de durf van de ontwerpers doet aan de klassieke franse tuinen van Le Nôtre denken maar dan vertaald naar de kennis en inzichten van deze tijd. Rond een centrale ligweide zijn er schitterende gedeelten met goed gekozen en kleurrijke beplanting die zich spiegelt in glazen gevels van de aanliggende kantoren en flatgebouwen. Een aantal mooie thematuinen waarachter een ingewikkelde symboliek schuil gaat, die mij volkomen ontgaat, zijn te bewonderen via een hoge loopbrug.
Allemaal goed bedacht, maar de technische uitvoering en het latere onderhoud werd en wordt nog steeds slecht uitgevoerd. Ook het beste plan staat of valt met de wil om budgetten te voorzien voor het onderhoud en de wil om bijvoorbeeld ook problemen met vandalisme en hangjongeren aan te pakken. Zo zijn de 120 dansende fonteinen tussen de beide subtropische serres op het hoogste deel van het park, al lang niet meer in werking en staat de brede waterpartij die de ligweide omzoomt al jaren droog. Ik hoop dat er aan het verval van dit mooie park nu toch gauw een einde komt.

Parc Citroën
Parc Citroën

Komend vanaf het metrostation en via de rue Leblanc komt men door een omsloten woonwijkje met middenin al weer een parkje met een ingewikkelde structuur, dat in tegenstelling tot het grote park, zeer verzorgd is. De stijl doet Japans aan. Er werd ruim gebruik gemaakt van allerlei soorten Acers, Camelia’s, Rhododendrons en Azalea’s en de bizarre snoeiwijze van de dennen tot reuzen bonsais , draagt daar zeker toe bij. Dit was een oase van rust waar de bewoners vast wel heel blij mee zijn.

Woonwijk bij Parc Citroën
Woonwijk bij Parc Citroën

Daarmee kwam er dan al weer een eind aan ons vierde bezoek aan Parijs en aan onze tweede tuinreis. Er was nog zoveel te doen: Op mijn verlanglijstje staan nog Les Serres d’Auteuill of het Parc Montsouris bijvoorbeeld. Ik heb ook nog adressen van de bekendste Franse orchideeënkwekers, net buiten Parijs. We vonden in een boekje nog een restaurant waarvan een muur op de binnenplaats ook bekleed is met een verticale tuin door Patrick Blanc. Daar wil ik ook nog wel eens naartoe, maar dat zal voor de volgende keer zijn. Ik kijk er al naar uit.

Zie ook vorige delen van deze tuinreis:  Tuinreis naar Parijs deel1 en   Tuinreis naar Parijs deel 2

Bekijk zijn tuin op  De Cottagetuin

#3019

Auteur: Joël De Coster
www.tuinadvies.be/tuin/132411/jdcoster