Geprint vanhttps://www.tuinadvies.nl/artikels/orchidee_jacquiniella

menu
Tuinadvies

https://www.tuinadvies.nl   /    maandag 17 juni 2019

Jacquiniella equitantifolia: een niet echt opvallende orchidee met kleine bloemetjes

Reeds heel wat jaren geleden snuisterde ik tussen het aanbod van Paul Van Bosstraeten in het Brusselse. Druk doende stootte ik een pot omver. De pot tuimelde van het schap en er brak een scheut af. Paul die net in de buurt was deed dit voorval als onbelangrijk af. Het betrof een scheut van een onooglijk, oninteressant plantje dat hij ooit eens binnen kreeg uit... hij dacht Zuidoost Azië. Blijkbaar zag hij dat ik er toch mee verveelt zat en om mij te overtuigen dat hij er helemaal niet zwaar aan tilde kreeg ik prompt de afgebroken scheut mee. 'Niet kapot te krijgen.' zei hij.

De scheut werd thuis in de warme serre in een potje met vezelturf gedropt. Aanvankelijk gebeurde er niets, de scheut bleef vrij helder groen, stevig, doch groeide niet. Pas in het daarop volgende jaar begon de scheut te groeien. In het derde jaar verscheen waarachtig een bloemsteel van tussen de bladeren. De bloemsteel was rolrond stak amper van tussen de bladeren uit. De bloem -zo'n anderhalve cm groot- was groenbruin, eigenlijk onopvallend, niet echt een plant die je absoluut 'moet' bezitten. In het daarop volgende jaar groeide er een tweede scheut. 'Lekker' zei de slak en weg was de scheut. Ik dacht terug aan de woorden van Paul. 'Niet kapot te krijgen'. Maar te vroeg gepanikeerd, na enige tijd begon een nieuwe scheut te groeien. Traag maar gestaag.

Die scheuten zijn waaiervormig. De bladeren zijn enigszins succulent en toch sterk afgeplat. En ik kweekte ze rechtop in een pot. Die pot stond onderaan in mijn serre, waar ik overwegend epifyten kweek en waar enkel planten die heel wat water kunnen verdragen overleven. Niet wetende over welk geslacht het ging, deden ze me wat aan het geslacht Oberonia denken. Ik pluisde heel wat boeken uit van Zuidoost Aziatische orchideeën. Zonder resultaat. Ik stond op punt de plant weg te schenken aan een Dendrobium fanaat, in de veronderstelling, dat het een -omwille van zijn onopvallende bloei- weinig vermelde Dendrobium soort betrof. Die fanaat bleek echter niet geïnteresseerd. De plant was ondertussen uitgegroeid tot zo'n 5-tal waaiervormen, met maximale afmetingen van 35 cm hoogte. Ik moest de scheuten ondersteunen met stokjes. De plant stond ondertussen reeds een 10-tal jaar in het zelfde mengsel en leek het steeds beter te doen. Ondertussen ontstond er reeds bloei uit drie scheuten. Jaarlijks bloeide de plant uit steeds dezelfde bloemsteel, gewoonlijk hield de bloem zo'n tiental dagen, en kort na het afvallen, ontsprong een tweede bloem.

In maart '98 trok ik dan op vakantie naar Costa Rica, daar bezocht ik in de laatste van een vier weken durende 'orchideeëntrektocht' nabij de Panamese grens de "Wilson Botanical gardens". Het was een jaar wat geteisterd werd door grote droogte. Heel wat planten bloeiden niet, hier en daar vonden we planten die waarschijnlijk wel wat tijd nodig zouden hebben om na die droogte te herstellen. Maar enkele planten leken helemaal niet te leiden onder die droogte. Ik denk daarbij aan Brassia's, Pescatorea's, Epidendrum's, enz. Maar welke plant sprong daar in het oog? Natuurlijk die onooglijke plant waarover ik het hier al heel de tijd heb. De zogenaamde Zuidoost Aziatische onbekende soort, bleek een Midden Amerikaanse te zijn.Jacquiniella equitantifolia was onmiskenbaar de soort welke ik ooit van Van Bosstraeten had gekregen. De plant stond ingeplant op een afgezaagde boomstam, zo'n meter boven de begaanbare grond en dus spectaculair tentoongesteld. De waaiervormige bladeren hingen bij honderden naar beneden te bengelen. Het gaf een goed beeld hoe de planten in de natuur boven op de takken van de bomen zich nestelen. Maar de plant hing ook volop in de bloei en het moet gezegd, zelfs zo op ooghoogte, zo een prachtig ontwikkelde plant, zo een massaal bloeiende plant kon nog niet echt tot de verbeelding spreken. Vandaar wellicht dat hij gedoemd is om steeds een plant te zijn die thuis hoort in de rij van 'Niet zo vaak gezien in een orchideeëncollectie'. 

Bibliografie; Field guide to the orchids of Costa Rica and Panama, by Robert L.Dressler; ISBN 0-8014-8139-2

#804

Auteur: P.Denissen - P.Mannens