Geprint vanhttps://www.tuinadvies.nl/artikels/tuinreis_naar_lissabon_deel6

menu
Tuinadvies

https://www.tuinadvies.nl   /    woensdag 26 juni 2019

Tuinreis naar Lissabon deel 6

Bloeiende rotskusten in april

Lees het eerste deel van deze tuinreis naar Lissabon.

Wij namen in april speciaal die formule omdat, in het programma van deze daguitstap ook nog bezoeken waren gepland aan het meest westelijke punt van Europa, de Cabo da Rocca en de terugweg liep langs Bocca do Inferno in Cascais . Ik was reeds eerder op deze plaatsen in de zomer en het zal wel een beetje gek klinken als ik de reden geef waarom ik er absoluut nog eens heen wou.

Op veel plaatsen langs de Portugese kust komen er op de stranden en op de rotskliffen Hottentottenvijgen (Carpobrotus edulis) voor. Deze invasieve plant uit Zuid-Afrika heeft zich in tweehonderd jaar tijd over de kusten van de hele wereld verspreid, waar het maar niet vriest. Bij mijn eerste bezoek waren bijna al deze planten reeds uitgebloeid maar uit het massaal aantal zaaddozen kon ik opmaken welke bloemenzee dit moest geven in de lente en ik ben niet teleurgesteld.

Het contrast is groot wanneer men uit de beboste heuvels van Sintra komt en de kust nadert. Bijna plots verandert de vegetatie naar zeer droogteresistente planten: de eerder genoemde meestal geelbloeiende carpobrotussen, maar ook lavendel, cistusrozen, distels, gaspeldoorn, aliumsoorten, zeevenkel … . Bomen staan er vrijwel niet meer. Alleen deze lage, taaie planten kunnen zich hier nog handhaven in dit droge klimaat en met de aanhoudende felle zilte wind die voortdurend over deze rotsen waait.

wandelpad kliffen Cabo da Rocca
Wandelpad op de kliffen van Cabo da Rocca

Hottentottenvijgen, schrale gaspeldoorns, veelkleurige distels, kuiflavendel en cistusrozen op de rotskust van Cabo da Rocca
Hottentottenvijgen, schrale gaspeldoorns, veelkleurige distels, kuiflavendel en cistusrozen op de rotskust van Cabo da Rocca

Wanneer we de kustweg volgen, weer in de richting van Lissabon, stoppen we nog even langs het bijna verlaten brede zandstrand van Guincho. Alleen enkele moedige surfers kunnen de golven die met veel geraas komen aanstormen en dan op het strand hun kracht verliezen, waarderen. Wat verder tegenaan Cascais, is er weer een kliffenkust. Ook hier slaat de oceaan met veel gedruis, golf na golf er op te pletter. In een door het water uitgeschuurde opening in de rotsen is het lawaai nog erger. Men noemt deze plaats “ de muil van de hel”.

Bocca do Inferno
Paarse hottentottenvijgen aan de Bocca do Inferno (de muil van de hel)

Met de trein naar het Palacio de Queluz (Vanaf station Rossio 15 minuten)
Weer een heel andere soort tuin ligt er rond het koninklijk paleis in Queluz, een voorstad op een tiental km van Lissabon. Ook hier bevindt er zich een zomerresidentie van de Koninklijke familie. De bouw er van begon halfweg de 18 de eeuw.

 

Voor het paleis en de tuin liet de Franse architect Robillon zich duidelijk inspireren door zowel het paleis als de tuinen van Versailles. Alleen is alles hier geconcentreerd op 2,5 ha en dus meer naar mensenmaat. Zoals bijvoorbeeld de troonzaal en de zaal voor de audiënties onmiddellijk doen denken aan de spiegelzaal in Versailles, voor wie er nog geweest is, zo is het ook met de tuin. Verschillende nauwkeurig geschoren buxusparterres, met ingewikkelde motieven, volgen elkaar op. Ze kregen ronkende namen als de Maltatuin en de hangende tuin en werden op de kruisende wandelpaden voorzien van formele waterbassins, fonteinen, tuinvazen en beelden. Wat verder in de tuin is er ook een citrusboomgaardje. Een paardendressuurschool komt hier in de zomer shows verzorgen.

Verder het paleis van Versailles imiterend, werd ook hier een Grand Canal voorzien in de tuin. Men noemt het ook ‘Grande Canal’ hoewel het hier niet 1,5 km lang is maar slechts goed 100 m … . Het werd vroeger van water voorzien door een riviertje dat door de tuin stroomt, af te dammen. Heel speciaal en typisch Portugees eraan is, dat de wanden en de muurtjes er omheen volledig bezet zijn met, nog steeds onbeschadigde, 18 de eeuwse kleurrijke azuleo’s. Het kanaal staat tegenwoordig droog maar met wat fantasie kan men zich nog wel de prinsen, prinsessen en hun gasten voorstellen, op decadente feestjes, dobberend in bootjes of tijdens een steekspel op het water van hun Grande Canal terwijl het paleisorkest zijn best deed in de aangrenzende muziekkiosk...

Dit was nu niet meteen mijn favoriete tuinstijl maar het blijft interessant om eens te bezoeken. We leren iets over stromingen in de tuinarchitectuur die toch een paar honderd jaar lang in de geschiedenis toonaangevend waren. De verscheidenheid van de bezochte tuinen en parken in Lissabon toonde vooral waar we met onze tuinarchitectuur vandaan komen en ook al wat de toekomst zou kunnen bieden.

Palacio de Queluz
Het Palacio de Queluz: De overdadig gedecoreerde zalen in Barok en Rococostijl

tuin Grande Canal
De formele tuinen en het volledig betegelde Grande Canal

#3787

Auteur: Joël De Coster
www.tuinadvies.be/tuin/132411/jdcoster