Geprint vanhttps://www.tuinadvies.nl/artikels/op_zoek_naar_de_mooiste_tuinen_deel_2

menu
Tuinadvies

https://www.tuinadvies.nl   /    maandag 18 november 2019

Op zoek naar de mooiste tuinen langs de Côte d’Azur (deel 2)

Cactussen en succulente planten zijn vaak prominent aanwezig in de tuinen langs de Middellandse Zee maar bij twee tuinen aan de Côte d’Azur werden bijna enkel dit soort planten gebruikt.   Dat is eerst al de Jardin Exotique in Monaco (1,5 ha), na de cactustuin in Blanes (50 ha!) aan de Spaanse Costa Brava, de grootste in Europa.

het uitzicht over het stadsdeel Fontvieille.
Links: over enkele soorten Cereus en de vele tientallen jaren oude exemplaren van de Echinocactus grusonii heen, het uitzicht over het stadsdeel Fontvieille.
Rechts: de kleine vijver met goudkarpers geeft een frisse aanblik tussen de hete rotsen

 Al in 1913 kreeg  Albert I prins van Monaco belangstelling voor de privé cactus- en succulentenverzameling van stadstuinier Augustin Gastaud, die zich toen nog bevond op de plaats waar nu nog de Jardin St. Martin is.  Samen met de chef openbare werken, ir. Louis Notari kreeg hij opdracht zo’n specifieke hangende tuin uit te bouwen op een zeer steile rots aan een andere kant van de stad.
Er werden trappen, wandelpaden en plantgaten uitgehouwen, uitzichtterrassen aangelegd, een waterval voorzien, betonnen neprotsen gegoten, loopbruggen en pergola’s gebouwd en de verzameling werd ondertussen uitgebreid tot ongeveer 1000 soorten uit alle delen van de wereld.   De werken duurden twintig jaar, kostten veel moeite en veel geld, maar het resultaat is effenaf onovertroffen en werd meteen al een toeristische trekpleister.  Ik meen zelfs ergens gelezen te hebben dat, sedert de openstelling voor het publiek in 1933, de tuin reeds ruim 25 miljoen bezoekers mocht ontvangen.
Aan het geniale ontwerp van L. Notari moest er in al die tijd nauwelijks iets gewijzigd worden.  Vanaf de ingang aan de Boulevard du Jardin Exotique, het hoogste terras van de tuin, slingert het doolhof aan paden zich langzaam naar beneden.  Daardoor is men in de gelegenheid de planten van dichtbij en van alle zijden goed te bewonderen en heeft men ondertussen voortdurend nieuwe uitzichten over de tuin zelf, de oude stad, Monte Carlo en verder de hele grillige kustlijn.
Zou een aanplanting met enkel cactussen, voor niet ingewijden, soms wat eentonig worden, dan werd daar wel rekening mee gehouden.  Verspreid doorheen de tuin vindt men ook wel andere exotische planten, grote Nolinia’s en Yucca’s bijvoorbeeld, of Bougainvillea’s in diverse kleuren.
Hoewel al deze planten bij het zachte microklimaat met gemiddelde minimumtemperaturen van 10°C, op deze zuidgerichte berg schijnbaar goed gedijen, loopt er ook wel eens iets mis.  Tijdens de koude winters van 1940, 1956 en 1985 gingen ondanks goede voorzorgsmaatregelen, van het gebruik van afdekfolie tot zelfs het blazen van warme lucht, nogal wat planten verloren.
Gelukkig hielp een dikke laag sneeuw in 1987 de planten wat isoleren want er werden toen temperaturen gemeten van -7°C .

Bij het toegangskaartje ( 7€ p.p.) is ook een bezoek aan een druipsteengrot en aan een klein maar mooi oudheidkundig museum in de tuin, inbegrepen.  De tuin is vlot bereikbaar met de lijnbus die vertrekt aan het station.  Een volledig bezoek neemt  ongeveer een halve dag in beslag.
Iets nuttigen, hetzij nat of droog,  doet men best in een van de eettentjes in de nauwe straatjes van de oude stad. Daar komen immers de dagjestoeristen en de tourbuspassagiers eten en zijn de prijzen schappelijk.
Monaco is een stad van en voor de rijken en alles is er zeer duur. 
De terugwandeling naar de halte van de lijnbus maak je best kriskras door het Parc St. Martin dat ligt tussen de kathedraal en het Oceanografisch Museum.  Ook dit is een heel mooi  en kleurrijk parkje met ook weer prachtige uitzichten over de kustlijn.

prachtexemplaren van Opuntia’s, Cereus, Agaven, Echinocactus grusonii
In de Jardin exotique:  prachtexemplaren van Opuntia’s, Cereus, Agaven, Echinocactus grusonii …

De totale oppervlakte van het prinsdom Monaco bedraagt slechts een paar vierkante kilometer en het is er zeer dicht bebouwd.  Om nog te kunnen uitbreiden wordt er momenteel gebouwd in zee, o.a. de wijk Fontvieille is zo’n plaats.  Om toch  zoveel mogelijk van een groene omgeving te kunnen genieten worden er daar op de daken van deze nieuwbouwwijk heuse tuinen aangelegd.  Daar situeert zich ook de Prinses Grace rozentuin (nog niet bezocht)

De daktuinen van Fontvieille
De daktuinen van Fontvieille

Een ander heel mooi park ligt rond het casino van Monte Carlo en werd samen met de bouw van het casino in de tweede helft van de 19de eeuw aangelegd.  Een deel is in Franse stijl en het grootste deel ‘La Petite Afrique’, in Engelse landschapstijl met gebruik van tal van subtropische bomen en struiken:  bananen, Strelitzia’s,  een Monstera, diverse Ficussoorten met de typische lange luchtwortels, Cycaspalmen, en recent zelfs een Wollemia nobilis, een pas in 1994 ontdekte zeer zeldzame boom uit Australië.
Ook nog op wandelafstand van het casino, langs de zeedijk ligt er een Japanse tuin (nog niet bezocht)

De tuinen rond het Casino van Monte Carlo
De tuinen rond het Casino van Monte Carlo

Een tweede heel mooie cactustuin is de Jardin Exotique in Eze-village (1,4 ha).   Met de cactustuin uit het niet veraf gelegen Monaco als voorbeeld, werd hiermee aangevangen in 1949.  Voor het ontwerp en de ideeën werd beroep gedaan op Jean Gastaud, de zoon van de man achter de cactustuin in Monaco.
De tuin ligt 460 m boven de zeespiegel en zelfs vanaf de rand van het dorp is het nogal wat klimwerk langs de smalle trapstraatjes  tot aan het pleintje met het ingangspoortje.  De eeuwenoude boom op dit pleintje, waaronder bezwete toeristen zoals wij, graag van hun welverdiend drankje genieten, is een moerbeiboom.  Een laatste overblijfsel van een experiment met de kweek van zijderupsen in deze streek, lang geleden.
Deze realisatie dwingt al onmiddellijk veel respect af wanneer men bedenkt hoe men met mankracht de grote stenen, manden aarde en vaak al volwassen planten naar omhoog moest sleuren tot bij de burchtruïne waar omheen de tuin werd aangelegd.  Mede ook door een renovatie in 2004, waarbij o.a. de paden en terrassen werden heraangelegd met bakstenen in een warme roze kleur, ziet de tuin er nu piekfijn verzorgd uit.

Bloeiende Aloë’s en Lampranthus
Bloeiende Aloë’s en Lampranthus

Zelfs voor mensen die zich niet speciaal voor planten interesseren is dit een aanrader, alleen al voor de spectaculaire panorama’s die men van daar heeft over het dorpje zelf en de kust, bij goed weer tot in Italië en naar men beweert, in de winter soms tot Corsica.
Een meerwaarde aan de tuin geven ook een dozijn beelden van de Franse artiest Jean Phillipe Richard.  Als geen ander weet hij uit ruwe onbewerkte stenen, langzaam levensgrote rijzige slanke vrouwenfiguren met fijne gelaatstrekken te laten verrijzen.

Bezoekers zonder hoogtevrees worden beloond met een grandioos uitzicht
Bezoekers zonder hoogtevrees worden beloond met een grandioos uitzicht

Lees ook deel 1 en 3 van : Tuinen langs de Côte d’Azur

#5017

Auteur: Joël De Coster
www.tuinadvies.be/tuin/132411/jdcoster