|
Mijn tuin richt zichzelf in, waarbij vloeken mag
Vloeken mag
Voorlopig blijf ik nog even planten verzamelen. Immers ik ben een aantal borders aan het creëren en daarvoor heb ik grootste plannen. Met zaadjes en stekjes, maar zeker ook door aanschaf van allerlei. Op kleur, dat is vereist. Dat wil zeggen dat de borders straks op kleur zijn, maar nu vloekt er van alles. Hoewel. In een border staat de Canna indica ‘Wyoming’, die over een maandje zijn prachtige oranje bloemen zal laten zien. Het grote donker gestreept blad vormt nu al een prachtige achtergrond voor de geel/oranje struikrozen die er sinds maart staan.
De veelbelovende roos Mme Isaac Pereire staat ook in die border, omdat ik dacht dat die diep rood zou bloeien. De eerste roos hiervan staat open. Hij geurt hemels en is lila/paars. Uiteraard vloekt dit enorm met de kniphofia die zijn eerste oranje vuurpijl de lucht in schiet. Maar het vloekt eigenlijk wel leuk.
Rosa 'Mme Isaac Pereire '
Twee aangeschafte rozen staan prachtig open. Oranje, volgens de beschrijving, maar in feite geel, verkleurend naar zalmroze. Ook niet echt een kleur om met oranje te mixen volgens de kleurenwaaier. De geelgroene kleur van vrouwenmantel omgeeft deze twee rozen en wonderwel vormt dat een prachtig geheel. Het kleurenspektakel zal pijn doen aan architectenogen, maar het is ook niet de combinatie van kleuren die deze hoek zo mooi maakt. Het is de individuele plant binnen het geheel die de aandacht trekt. Die ene vuurpijl met het grote blad van de Canna. De felle rozenkleur afgezwakt door de teerbloeiende vrouwenmantel. Het ene begint voor het andere is uitgebloeid. De geurende jasmijn kleurt alles wit, met op de voorgrond Perovskia en de grijze Santolina’s met de nietszeggende gele bloempjes, maar nog even en dan bloeit alle Hypericum tegelijk en dat is een spektakel van jewelste. De duizenden knoppen staan op het punt om open te gaan en juist dat maakt de spanning zo groot. Zorgvuldig heb ik uit dat hertshooibed al het grasachtige onkruid verwijderd. Enkele staan er nog. Mooi! Een soort pluimgras, waarvan ik de naam niet ken, maar wel spijt heb dat ik ze eruit gooide.
Santolina chamaecyparissus - heiligenbloem of cipressenkruid
Een andere combinatie die ongetwijfeld vloekt of niet past, zijn de hoge blauwe Campanula’s met daarvoor de paars/roze leeuwenbekjes tegen de donkere achtergrond van de nog lang niet bloeiende zeer hoge herfstasters. Prachtig mooi. Verderop staan wat oranje daglelies open met op de voorgrond roze roosjes. Weer zo’n vloekende combinatie, die architectonisch gezien absoluut onverantwoord is, maar voor mij zeer smaakvol. Even overpeins ik die roosjes komende winter te verplaatsen, maar van wie zou dat moeten? Ze hebben het in die hoek prima naar de zin en van mij mogen ze daar blijven vloeken.
juffertje-in-‘t-groen / Nigella damascena
Een vriend beloofde me wat zaaddozen van het blauwe ‘juffertje-in-‘t-groen’, die nu zo mooi in bloei staan. Wat mij betreft kan de kleur van die bloemen overal bij worden gezet. De fijn gevederde blaadjes geven iets teers aan deze planten. Waar ik ze zal zetten? Geen idee. Gewoon ergens tussenin zaaien en ze met rust laten als ze aanslaan. Ze zoeken zelf wel hun favoriete plekje in mijn tuin. Net als vorig jaar de roze cosmea, die letterlijk kwam aanwaaien, het prima deed naast de oranje bloeiende canna. Mijn tuin richt zichzelf in, waarbij vloeken mag.
Jeanine Leytens - Chambres d’Hôtes te Thiviers.
“La Taupinière” is ook te bezoeken via www.leytens.nl
Gerelateerd aan "Mijn tuin richt zichzelf in, waarbij vloeken mag" is:
|
